Речник косовско-метохиског дијалекта

ба̑ба, ба̄бе̑ м. деда, очев отац, неки пут ста̏ри ба̑ба, али у том случају ако није прадед, онда значи да дотични зове бабом оца, па за разлику деда зове ста̏ри ба̑ба. Арн. ба̑ба отац: Diȃļi bȃbes татино дете. И турски baba отац, али и старац, чича, фиг. ваљан, добронамеран, добар човек. — У В. 2. ба̀ба.