ба̑ба, ба̄бе̑ м.деда, очев отац, неки пут ста̏ри ба̑ба, али у том случају ако није прадед, онда значи да дотични зове бабом оца, па за разлику деда зове ста̏ри ба̑ба. Арн.ба̑ба отац: Diȃļi bȃbesтатино дете. И турскиbabaотац, али и старац, чича, фиг. ваљан, добронамеран, добар човек. — У В.2.ба̀ба.