Речник косовско-метохиског дијалекта

о̏браз, обрȁза м. 1. лице: У̏дари га шако̑м по обрȁзу. — 2. Угледно лице, особа поштовања достојна: Пред оволи̏ко обрȁза. — Нека до̑ђе тоде̑к, пред обрȁзе нека каже што и̏ма. — Да прости̑ твој о̏браз. — 3. част, поштење: Бȅо ти о̏браз! (т. ј. алал ти вера, светао ти образ). — Цр̑н ти о̏браз! (т. ј. срам те било!). Тра̄жи̏јо би он да има о̏браз. — Он да има о̏браз не би смео да ми поглȅда у̏ очи. — Нема о̏браз да пои̏ште. — У RJA. òbraz м. b., е., f., i., f), bb), cc), aaa), bbb).