Речник косовско-метохиског дијалекта

фели̏ја, е ж. већа или мања кришка на коцке исеченог предмета: Фели̏ја си̏рења. — Пода̑ј му једну фели̏ју ле̏ба. — Се̄че̑ си̏рење на фели̏је. — Фели̏је ж. мн. врста пите која се прави на нарочити начин. Разликује се од гибанице по томе што се гибаница прави од печених кора, а фели̏је се праве кад се житко тесто на врелу тепсију разлије па се слој испече, за тим намаже кајмаком или маслом или павлаком, па се поново разлије слој житка теста и под сачем потпече и тако редом, док се тепсија не напуни. Печено се тесто испресеца на коцке веће или мање облика ромбоидног и свака таква коцка зове се фели̏ја. нгрч. τό φελί комад, одрезак.— У RJA. felija и у Br. Iv: vèlija ж.