Речник косовско-метохиског дијалекта

фида̑н, а м. младица од жива дрвета, нарочито код воћака: Танка кај фида̑н. — Поса̄ди̏ла сам једно два̑ фида̑на шефтелије. Тур. fidan расад, грана, матица. По Meyer-у није турског порекла него грчког φυτάνη. — У RJA. н.