Речник косовско-метохиског дијалекта

ђавољи̑, а̑, е̑ прил. који припада ђаволу, проклети: Бӣво̏лица ђавоља̑! Пећ. — Та̏бла ђавоља̑. Пећ. — Ни̏где не̑ма Ту̏рка ђавоље̑га. Расн. (н. п.). — Ђавоље̑ си̏ле! (каже се кад се неко чуди). — Ђавољи̑ чо̏век (т. ј. обешењак). — У В. 1 ђаво̀љи̑ ља̑, ље̑. , У RJA. đavо̀ļî прил.