ја̏лавче, чета ср. пре времена рођено мртво дете, побачен пород: Пода̑ј гу да не исте̏ра ја̏лавче. По народном веровању грехота је јести пред трудном женом штогод укусно, а њој не дати мало да окуси, нарочито ако потражи, јер може од незадовољене жеље побацити — „истурит ја̏лавче“. Фиг. каже се и мушкарцу: Пода̑ј му ле̑чка нека оку̏си, да не истури ја̏лавче. У В. и РЈА н.