Речник косовско-метохиског дијалекта

ће̏лек и ћеле̏к, а м. зелење од лубенице и диње, плод од лубенице и диње док је колико песница: За̏шли те беру̑ ћеле̏це по боста̏ну за тӯрши̏ју. — Тур. qelek прид. који има гола места као кад то дође од кожне болести ћеле; без длаке, го; зелени плод који се пошто се обере остави, јагурида, нарочито се каже за дињице и мале лубенице што остану пошто се бостан обере. — У RJA. н.