Рјечник дубровачког говора

вентулѝжат, -а̄н несвр. I. лепршати (на вјетру). – Вје̏тар пухѐта̄, а ро̏ба вентулѝжа̄ на коно̀пима прико̀ улӣца̄. II. вентулѝжат се излагати се вјетру. – Е̏но га ђе се вентулѝжа̄ у̀ мајици без рука́ва̄!