Рјечник дубровачког говора

жа̑л, жа́ла m мн. жа́ли 1. камен облутак на морској обали. – До̏нијо је ма̑лӣ до̏ма пу̏не шпа̏ге жа́ла̄. 2. већа површина на обали мора прекривена жалом. – Су̀нчали смо се на жа́лима уза̀ са̄мо̄ мо̏ре.