Рјечник дубровачког говора

зака́дит, за̀ка̄дӣн свр. 1. (прел.) задимити нешто. – Поштѐно сте зака́дили ка̏мару! 2. (непрел.) запушити, запалити цигарету. – Није́си мо́ро̄ ба̏ш са̏д зака́дит! 3. (непрел.) засмрдјети. – Не̏што је здво́ра стра̑шно зака́дило.