Рјечник дубровачког говора

избе́чит, ѝзбе̄чӣн свр. I. раширити, разрогачити очи. – Кад ме је ви̏дијо, сто̑, избе́чијо о̏чи у̀ мене и ни̏шта не го̀ворӣ. II. избе́чит се искривити лице, искревељити се. – Не̏ка̄ко се избе́чијо, ни на́лик на о̀нега̄ при̏јашње̄га чо̀вјека.