Рјечник дубровачког говора

ѝзбит, и̏збије̄н свр. 1. истући некога. – Ѝзбићу те ако то̑ сло̏мије̄ш! 2. избацити, извалити нешто из нечега. – Ба́ци ту̑ палѝцу при̏је не̏го ми ш њо́ме и̏збије̄ш о̏ко!