Рјечник дубровачког говора

ѝзвјетрит, -ӣн свр. I. 1. непрел. исхлапјети. – У бо̀тијици не̑ма̄ ви̏ше ни̏ ка̄пи а̀лкохола, ва̏с је ѝзвјетријо. 2. прел. провјетрити нешто (нпр. неку просторију, постељину и сл.). – Ја̑ би ѝзвјетрила ма̏ло линцу́ле и куши́не. II. ѝзвјетрит се провјетрити се (нека просторија нпр.). – Све̏ раство̀ри да се ку̏ћа до̀бро ѝзвјетрӣ!