Рјечник дубровачког говора

ка̀лат, -а̄н свр. (тал. calare) I. 1. прел. спустити нешто. – Ка̀ла̄ј ми те̑ књи̏ге с по̀лице̄! 2. непрел. спасти, опасти. – Ка̀лала је да̀нас врућѝна. – Ма̏ло си ка̀ло̄ откад не̑ма̄ до̀бријех боку̀нӣћа̄. II. ка̀лат се сићи с нечега, спустити се. – Ка̀лали смо се о̀зга̄р низ јѐдну стра̀нпутицу.