Рјечник дубровачког говора

ла̀сно прил. (комп. ла̏шње̄) лако. – Ла̀сно је то̑ ри̏је̄т, ма ни́је и учѝнит! – Ко̀ ће ча̏сно, не̑ће ла̀сно! – Ла̏шње̄ би ми би̑ло не̏ зна̄м што̏ по̀дније̄т него о̀ве̄ тво̀је шо̀кеце!