Рјечник дубровачког говора

на̀балит, -ӣн свр. I. набрбљати свашта. – Ко̀ би се сје̏тијо што̀ је све̏ у по́ уре̄ на̀балијо! II. на̀балит се 1. наслинити се. – Сѝкӯро дјѐтету ра́стӯ зу̀бићи ка(д) се овлѝко̄ на̀балило. 2. наговорити се свашта, неконтролисано и несувисло. – О̑н је чо̀вјек бѐ(з) спирита, а на̀балијо се да га је би́ла страхо̀та слу̏шат.