Рјечник дубровачког говора

набја̀кат, -а̄н свр. I. обијелити, напрахати. – Не хо̀ди та̀ко̄ нѐшесан и набја̀ка̄ј те̑ нѐсретне̄ цре̏вје! II. набја̀кат се обијелити се, напрахати се. – Што̀ си се та̀ко̄ набја̀кала ко да си гла̑ву ста̏вила у му́ку?