Рјечник дубровачког говора

навр̀нут, на̀врне̄м свр. 1. навратити нешто. – Навр̀нули су ју̏тро̄с ра̏но во̏ду у̀ ваш џа̀рдӣн. 2. накалемити воћку. – Навр̀нули смо пѝтомнӯ ло̏зу на дѝвјаку. изр. навр̀нут ше̑ше извршити цијепљење против великих богиња. – Да̀нас ће дје̏ци у̀ шко̄ли навр̀нут ше̑ше.