Рјечник дубровачког говора

на̀вӯћ, -у́че̄н свр. I. обући на брзину. – Ка(д) се затре́сло, би̏јо сан у белведе́ру и са̏мо сан арѝво̄ на̀вӯћ палѐтӯн и она̀ко̄ бо̑с слѐћет у пјантѐре̄н. II. на̀вӯћ се добро се обући. – Наву́ци се до̀бро, надво́ру пу̑ха̄ бу̏ра.