Рјечник дубровачког говора

нада̀зријет, на̀дазре̄н свр. (и: нада̀зрет) I. назријети. – Мо̀гло се з го̀лијен о̏ком нада̀зријет да је то̑ не̏какав бро̑д. II. нада̀зријет се назријети се. – Нада̀зрела се далѐко не̏каква̄ му̑тна̄ свје̏тло̄с.