Рјечник дубровачког говора

на̀дут се, на̏дме̄н се свр. 1. пренапрегнути се од великог говорења. – На̀дуо сан се ви̏ше с то̏бо̄н, па ништа о(д) свѐга. 2. почети изненада дувати (односи се на вјетар). – На̀дуо се не̏какав вје̏тар, изло̀миће све̏ гра̑не о̀т кријешве̄.