Рјечник дубровачког говора

обије́лит, о̀бије̄лӣн свр. 1. окречити нешто. – Обије́лили смо пр̀вӣ пја̑н, о̀сто̄ нам је дру̏гӣ и су̀фит. 2. прословити, изустити ријеч. – Ми̏сли смо да ћемо о̀д њега чу̏т ко̀јӯ па̏метнӯ, а о̑н ни да о̀бије̄лӣ.