па̏метан, тна (и: паме́тна), -тно придј. разуман, уман, паметан. – Паме́тна је о̀на би́ла што се вра́тила на сѐло. изр. ви̏ше̄ сре̏тан не̏го па̏метан каже се за некога коме све полази за руком, па и оно за што не посједује потребне способности или знање, односно и оно у шта није уложио посебан труд. – Ње̏му све̏ и̏де̄ на̏ рӯку, ви̏ше̄ је сре̏тан не̏го па̏метан.