узвицѝјат, -а̄н свр. (тал. viziare) I. научити некога на нешто угодно, пријатно, размазити некога. – Узвицѝјали смо га, па са̏мо бр̏чка̄ по̀ пјату и не̑ће да је̏де̄ што̏ му се да̑. II. узвицѝјат се навикнути се на нешто угодно, размазити се. – Ви̏дӣн ја̑ да си се ти̑ узвицѝјо̄, па са̏мо зано̀ве̄та̄ш.