Рјечник дубровачког говора

фа̏нат, фа̑нта м ген. мн. фа̏на̄та̄ (тал. fante) најслабија „фигура” у картама за игру („пуб”, „дечко”). – Ја̑ сан ѝмо̄ три̑ фа̑нта, а о̑н три̑ кра́ља.