ци̏мат, -а̄н несвр. I. мицати, клатити нешто што не стоји чврсто у свом лежишту. – Ци̏мо̄ сан зу̑б док ми ни́је ѝспо̄. – О̀(т) цима̄ња је на̀ сврху ча̏во̄ излѐтијо из ми́ра. II. ци̏мат се мицати се на додир кад нешто не стоји добро у свом лежишту. – На таволѝнићу се ци̏ма̄ јѐдна но̀жица.