ча̏во̄, ча̑вла m ген. мн. ча̏ва̄ла̄ ексер. – На ми́ру је на̀ ча̄влу ви̏сила јѐдна свије́ћа от пѐтроља. изр. не о̀ставит нѝ ча̄вла; о̀дније̄т (по̀вадит, ди̏гнут) ѝ
ча̄вле каже се кад неко за собом, напуштајући кућу, стан, неку просторију, не остави ништа. – Не̑ће о̀ни за̏ собо̄н о̀ставит нѝ ча̄вла. – Ди̏гли би ѝ ча̄вле не̏кмоли да ти о̀ставӯ орма́ре.