Рјечник дубровачког говора

/ ча̏с / изр. зо̑ му се ча̏с зго̀дијо клетва упућена некоме. – Ко̀лико је зла̏ учѝнијо, зо̑ му се ча̏с зго̀дијо! је̏сти ко у̀ зо̄ час јести плахо, брзо, без жвакања. – Ва̏зда је̏де̄ш ко у̀ зо̄ час! чѝнит не̏што ко у̀ зо̄ час радити нешто пренемажући се, преко воље, невољко. – Све̏ што̏ чѝнӣ чѝнӣ ко у̀ зо̄ час. о̀(д) часа до̀ часа изненада. – У̏мро̄ је о̀(д) часа до̀ часа. и̏стӣ ча̏с одмах. – Хо̏мо и̏стӣ ча̏с у̀ њӣх ви̏ђет за̏што нас и̏штӯ.