Рјечник дубровачког говора

ђѐнтио (ђѐнтӣл), ђѐнтӣла, ђѐнтӣло придј. љубазан према некоме. – То̑ је јѐдна ђѐнтӣла̄ ста̑ра̄ госпо̀ђа. изр. смо̏ква ђѐнтио врста смокве, стабло и плод. – Уса̀хле су нам дви̏је смо̏кве ђѐнтӣле̄.