Рјечник дубровачког говора

ђи̏фа м изјелица, прождрљивац; али и човјек грамзив на материјална добра. – Ђи̏фа је о̑н, све̏ би по̏да̄ се стр̀по̄ и ва̏зда му је ма̏ло.