Речник говора јужне Србије

нагу́нтам (имп. нагу́нтај; трп. нагу́нтан) свр. претерано обучем, натро́нтам. „Немо́ј де́те да га нагу́нташ, како́ ти зна́јеш, не́су ово́ј Са́вине ладно́ће” (Врање).