Српски рјечник

даво̀ри! interj. 1. ej! н. п. давори старости, давори! давори пуста црна горице! доста ти сам по теби војевао! Ој давори, ти Косово равно — Давор’ лице! давор’ бриго моја  — Давор’ Шаро , давор’ добро моје. 2. почекај! н. п. давори, Божо, давори! ухватићу ја тебе (мати говори дјетету, кад што скриви па утече): Ал’ давори, Јанково копиле.