Српски рјечник

па̀прица, f. 1. у воденици оно гвожђе што стоји попријеко на сену и држи на себи камен и окреће. 2. (у Грбљу) на жрвњу као шупља цијев, од дрвета или од кости, што стоји на гвоздену шиљку, те се њиме жрвањ окреће.