по̏дина, f.1.die Fläche des Heuschobers, dessen Spitze verfüttert worden, quasi tabulatum metae foeni. 2.(у Барањи)простирач (од какве кровине или сјенине), што се на земљу меће н. п. под кладњу или под сијено, die Unterlage, der Boden, basis. 3. [videпод1].