Српски рјечник

Жи̑ча, f. 1. поток који тече од Јадранскога До̏брића и доље дијелећи нахију Шабачку од Зворничке (сад Подринске) утјече у Дрину више Љешнице. 2. зидине од старога манастира на десној страни Ибра близу Карановца [Краљева] . Приповиједа се да су се у Жичи вјенчавали на краљевство краљеви Српски: Да видите Жичу на Морави | И на Ибру више Карановца.