ва̏кат, ва̏кта м.од арап.vakyt им. време, доба, стање, прилика: Ку̑ј ли је ва̏кат? — Ово̑ је сад така̑в ва̏кат. — Те̏ке ва̏ктем ма̑јно до̑ђи.Расн. — Сад је ово̑ без ва̏кта. — Ва̏кат, без ва̏кта, кад го̏ћ мо̏жеш до̑ђи. — Од бирва̏кта, од вајкада: Од бирва̏кта је тако̑ би̑ло. — У В. и Br. Iv. н.
Речник говора Прошћења
ва̏кат, ва̏кта, м. — вријеме, доба. — Вакат је да идемо.