Српски рјечник

1. вла̑ка, f. Ц. г.) vide [2] ла̑ка.
2. вла́ка, f. Хрв.) велико дрво које је тешко натоварити на кола, него се вуче, ein grosser Baum welcher geschleppt wird, tignum longius.

Речник говора Прошћења

вла́ка, -е̄, ж.1. долина, удолица.Одјавише брави преко влаке. 2. балван, или свежањ дрва који се превлачи.Велика је ова влака дрва што си довуко.