Речник говора јужне Србије

вра м (мн. вра́ови) поређани снопови на гумну за вршење. „Да се ди́гнемо по́рано да наса́димо вра” (Рељан).
вра м жито које се врши на гувну; количина пшенице која се добија од једног „вра”. „Те́рај по́брго ко́ња, не́што се обла́чи, да не уфа́ти вра ки́ша” (Ратаје – Крмољ). „То је жи́то од два вра” (Доње Жапско).