Српски рјечник

вр̏љав, а, о, adj. am Auge beschädigt, laesus oculo. cf. врљоок [врљоокаст].

Речник говора јужне Србије

вр́љав, , стрм. „Тој је вр́љаво мести́ште, те́шко се и́де” (Стубал).

Речник дубровачког говора

вр̀љав, а, придј. превртљив (мисли се углавном на вријеме).Кад је ова̀ко̄ вр̀љаво врије́ме, нѐ милӣ ти се ни жи́вјет.

Речник говора Прошћења

вр̏ља̄в, , разрок; који не види добро.