Српски рјечник

вр̏љав, а, о, adj. am Auge beschädigt, laesus oculo. cf. врљоок [врљоокаст].

Речник говора јужне Србије

вр́љав, -а, -о стрм. „Тој је вр́љаво мести́ште, те́шко се и́де” (Стубал).

Речник дубровачког говора

вр̀љав, а, -о придј. превртљив (мисли се углавном на вријеме). – Кад је ова̀ко̄ вр̀љаво врије́ме, нѐ милӣ ти се ни жи́вјет.

Речник говора Прошћења

вр̏ља̄в, -а, -о — разрок; који не види добро.