Српски рјечник

вјѐтрић, вјѐтри̑ц, вјетри́ца, Рисну) m. dim. v. вјетар: Од горе вјетриц пувао.

Речник дубровачког говора

вје̏трић м (дем. од вје̏тар) - И кад је мо̏ре ти̏хо, на вапо́ру и̏ма̄ вје̏трића.