Речник говора јужне Србије

доте́пам (имп. доте́пај; аор. ја дотепа́, ти до́тепа; р. пр. дотепа́ја, -ала, -ало; трп. доте́пан) свр. дотучем. „И́ди и доте́пај смо́ка да се не му́чи". „Ти че́каш крај, па ть́г да доте́паш” (Собина).