Српски рјечник

па́ла, f. Мостару) подубока лопата којом се баца вода на поврће (кад се заљева). cf. исполац.

Речник дубровачког говора

па́ла ж (тал. pala) 1. лопата.По̏требна ми је па́ла за ску̏пит о̀но̄ ма̏ло про̏сӯте̄ зѐмље̄. 2. дрвени стуб преко којега се спроводе електричне жице.Ста̏вили су па́ле о(д) тѐлеграфа све̏ до Монто̀вје̄рне̄.

Речник говора Прошћења

па̀ла, -е̄, ж.лопата.Узми палу, окидај коњу стају.