Речник косовско-метохиског дијалекта

пота̏кат, пота̏ката, пота̏катo прид. средњег стања, мало слабијег стања: На бога̏те сто ду̏ката, на пота̏кате сто ду̏ката. Бање.. — Реч је постала од преф. по и арап. речи takat им. напор, тешкоћа, снага, моћ.У В. н.