прифа̏тит, прифа̏тим свр.Исп.прива̏тит: 1.примити се: Ако га раса̑диш једна̏к, прифа̏тиће се бр̏го. — Да̏ ли се при̏фати она̑ шефтели̏ја? — Не̑ће ова̑ј кара̄нфи̏л да се прифа̏ти. — Прифа̏тиле ми се ру̑ке од катра̏на. — 2.примити: Се̏стра бра̏ћама со̏вру прифа̏тила (нп.).Бање. — 3.придржати: Прифа̏ти му то бре̏ме. — У В.при̏фатити, ти̑м свр.