Речник косовско-метохиског дијалекта

севда̑, севда̑а м. добро расположење: Па̏о у севда̏. — Уфа̏тијо га севда̑. — Арап. sevdȃ љубав. Облик севдах код нас се створио. Етимолошки у основи нема х. — Кара севда̑ љубомора, врста љубавне меланхолије, мерак.

Речник говора јужне Србије

се́вда ж (ар.) (тур. sevda) љубавна чежња. „И и́ма, и́ма се́вда голе́ма” (нар. пес.) (Доњи Стајевац).