тава̏кав, тава̏ква, тава̏кво и тавака̑в, таваква̑, тавакво̑ и тава̏ки, тава̏ка, та̏вакоприд. зам. (редуциран облик од ете+овакав): Таваке̑ ко̑нце да ми испре̑деш, се танаке̑ не ваља̑у. — У тава̏ку дибо̏ку рабо̏ту.Мир. — Тава̏ква ти је рабо̏та.= прил.: Бо̏ље да су ме укопа̏ли се тавако̑.БМ. — Тво̑ј Вла̏ тавако̑ ре̏че.БМ. — До̑ђе ту саба̑јле, рече: тава̏ко и тава̏ко је та̑ њи̏на рабо̏та. — У В.овàки̑ка̑, ко̑.