ува́лит, у̀ва̄лӣн свр. I. угурати некога или нешто. – Ува́лили су ми на̑јгоре̄ ја̏буке. – Ува́лијо га је о̀тац на до̀бро мје̏сто. II. ува́лит се утрпати се негдје некоме, засјести негдје. – Ка(д) се у̀ва̄лӣ у̀ кућу, не̏ зна̄ по̑ј ћа̏. изр. ува́лила ми се му̏ка у̀ стомак тешко ми је, мучно ми је физички или психички. – Ува́лиће ти се му̏ка у̀ стомак о(д) толѝке̄ воду̀рине̄! – Ува́лила ми се му̏ка у̀ стомак слу̏шајӯћи хи што̏ го̀ворӯ.