му̏ка, е ж.: За му̏ку ми је (тј. криво ми је). – За му̏ку ти је. – А. Је̏ си жи̑в? – Б. О, ва̏ла је̏сам теке за му̏ку.
му́ка ж брашно. – Му́ка се про̀сије̄ на̀ гӯсто̄ си̏то.
му̏ка ж ген. мн. му̑ка̄ неугодност физичка или психичка, нешто непријатно и тешко. – У̀хитила ме је му̏ка о̏д гла̄да. – Ува́лила ми се му̏ка у о̀жичицу. изр. ни́је му̏ка за̏ вије̄ка свака мука прође, није вјечна. – Ре̏че̄ се: „Ни́је му̏ка за̏ вије̄ка!” – па је̏да ли ѝ нама су̏тра бу̏де̄ бо̏ље̄. би̏т на̀ го̄ркијен му̏кама наћи се у тешком положају кад се треба на нешто одлучити, извући се из незгодне ситуације. – Би̑ли смо на̀ го̄ркијен му̏кама док се није́смо догово̀рили што̀ ћемо про̀дат, а што̏ о̀ставит. ја̏дна ти му̏ка вјероватно да се избјегне израз: јадна ти мајка кад се очекује нешто неугодно, тешко. – Ја̏дна ти му̏ка, што̀ ће би̏т ка(д) до̀зна̄ да смо та̏мо хо̀дили бѐж њега!