Српски рјечник

мјѐхи̑р, мјехи́ра [мјеир] m. Боци) vide мјехур.

Речник дубровачког говора

мјѐхӣр, -и́ра м мјехур, испупчење испуњено течношћу на површини коже или ваздухом испуњене полулоптице на површини неке житке масе.Учѝнијо ми се на̀ длану ве̏ликӣ мјѐхӣр.Та̑ се смје̏ша ба̏тӣ све̏ док не̏ почмӯ ска́кат мјехи́ри.