пра̏ска, f.1.das Krachen, crepitus [cf.трубња]: стоји праска, н. п. пушака; ука и праска.2.(по југоз. кр.)videпрасква.
Речник говора јужне Србије
пра́ска жбресква.„До́ђи да бе́ремо у ло́јзе пра́ске.”(Врање)Ла́њске пра́ске - каже се кад се прича нешто што више није значајно.„Што збо́риш за ла́њске пра́ске?”„Што мла́тиш ла́њске пра́ске?”(Врање).
Речник дубровачког говора
пра̏ска ж ген. мн.пра̏са̄ка̄бресква, дрво и плод. – И̏ма̄ пра̏са̄ка̄ колико̀ хоћеш, о̀ве̄ го̏дине̄ су до̀бро ро̀диле.